ادامه مطلب

و اگر من و شما امروز چنین در آرامشیم آیا مدیون کسی جز علی هستیم؟

علی آنقدر محبوب است که یک نویسنده و شاعر ادیب لبنانی در کتاب ملحمة عید الغدیر به مدح وی پرداخته

اگر چه مسیحی است ولی اشعار بسیاری  در مدح مولای متقیان حضرت علی علیه السلام سروده که در نوع خود کم نظیر می باشد.

جلجل الحق فی المسیحی حتی        عاد من فرط حبه علویا

یعنی حق برای فرد مسیحی طوری نمایان گشته که من مسیحی هم از فرط عشق و علاقه ام به حق علوی هستم پس می گوید:

لا تقل شیعة هواة علی              إن فی کل منصفا شیعیا

نگویید که ما شیعیان طرفدار علی علیه السلام هستیم بلکه هر شخصی که منصف باشد خود شیعی است.

یا سماء اشهدی و یا ارض قری               و اخشعی اننی ذکرت علیا

ای آسمان و ای زمین شما گواه باشید که من نام علی را می برم.

یوم ندعوا کل انس بإمامهم      عقمت النساء أن یلدن مثل علی بن ابیطالب

روز قیامت هر فردی با امامش محشور می شود و عقیم ماندند زنان از اینکه به دنیا بیاورند مثل علی بن ابیطالب را

آقای پاینده در کتاب علی ابرمرد تاریخ می نویسد:« او فروغی بود بر بالای برجهای دیدبانی که همه زوایای پهنه تاریخ را روشن می ساخت و عقل خلاقه ای بود که چرخهای زمان خود را بطور منظم به گردش درمی آورد. او نمایشگر نظم وحساب بود و عهده دار ابدیت تعالیه الهی و بالأخره مراقب جدی تشخیصها و ارزشها و نشان دهنده متن رسالت»

به خدا قسم همین کفش وصله دار نزد من از زمامداری برتوده شما عزیزتر است مگر اینکه در پشت زمامداری حقی را بر پا سازم و یا امر باطلی را از بین ببرم.

خدایا کسی را که با او دوستی کند ، دوست بدار و کسی را که با او دشمنی ورزد دشمن بدار علی از من است و من از علی. علی با قرآن است و قرآن با علی . هر کس علی را دوست داشته باشد ، مرا دوست داشته و هر کس مرا دوست بدارد بی گمان دوست خداست. حق علی بر مسلمانان حق پدر است بر فرزند. بی گمان این علی است که رسالت پیامبر را با مهر سکوت بر لبان و قبول مظلومیت ها در دل نگاه می دارد.

و حال نخلستان غمگین است و همه جا سوت وکور ، و مرغابی ها نگران ، لولای در چه ناله ای بر پا می دارد علی کجا می روی ؟ نرو! از اینجا نرو ! دل طاقت دوری ندارد و اشک بی اختیار فرو می ریزد.

یا علی جان می ترسم گناهانم حایلی باشد بین من وتو که دیگر نتوانم خاک کف پایت را سرمه چشمان کنم و آنقدر حجاب گناهان ضخیم باشد که بی نصیبم سازد از رؤیت جمال نورانیتو آنگاه که علی منع کند فرزند را از دیدار پدر چه مصیبتی سنگین تر از این خواهد بود.

خداوندا به ما توفیقی عنایت فرما که شاهراه علی علیه السلام را در ضلالت و کمراهی به فراموشی نسپاریم.

چون تو بابی آن مدینه علم را             چون شعاعی آفتاب حلم را

باز باش ای باب بر جویای باب         تا رسند از تو قشور اندر لباب

باز باش ای باب رحمت تا ابد           بار گاه ما له کفوا احد

اللهم العن العمر ثم ابابکر و عمر ثم عثمان و عمر ثم عمر ثم عمر

الحمد الله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام

 نویسنده: سیده طاهره حسینی